آخر مگر می شود از شریعتی نوشت وقتی قلم در خدمت خودش بود مگر می شود کسی بیاید و با جرات تمام دوباره و صد باره بگوید آری پدر مادر شما متهم اید مگر می شود کسی بیاید و از برقراری جامعه توحیدی و اسلام اباذری شریعتی چیزی ننویسد و نگوید که او از چهره‌های نامدار و پرهوادار و تاثیرگذاری بی‌بدیل در عرصه فکری و فرهنگی ایران بوده است. مگر می شود از شریعتی نوشت و نگفت که وی چگونه در نسل جوان و تشنه فهم و درک مسائل خود ، محیط، جهان،خدا، دین ، مذهب و...تاثیر گذاشت و بسیار جذاب و منطقی و  قابل هضم و با دانشی سودمند و گفتاری مفاهمه پذیر سخن گفت. مگر می شود از شریعتی گفت و راز ماندگار ی اش را نادیده گرفت ،به جد می توان راز ماندگاری شریعتی در عرصه عمومی را امکان و فرصت طلایی نقد شدن او دانست. شریعتی، شریعتی شده است چون نقدهای بر ضد او جدی، مخرب،ویرانگر و هستی سوز بوده است؛ از این حیث، شریعتی بخشی از شهرت خود را وامدار دشمنانش بوده است. اما شریعتی در کلام دشمنان و مخالفان خود محصور و بسته نیست و بی انصافی است که ارزش و جایگاه او و آثارش را در عمل آنان محدود بدانیم .شریعتی از این نعمت اجتماعی برخودار بود حال به دلایل گوناگونی از جمله دشمنی و ستیزجویی ریشه دار و تاریخی با او در قلب حوزه عمومی و مصون ماندن از بلایای متفکر و اندیشمند رسمی و چهره صدا و سیمایی و جشنواره‌ای شدن به راستی که اقبال با وی همراه بود.

روحش شاد و یادش گرامی باد